Jan Extremalny - to ja. Za cel postawiłem sobie szerzenie poezji kiblowej lub jak kto woli - gównianej. Każdy wiersz zamieszczony poniżej pisany jest z pasją i pod wezwaniem kału, tzn. pisany jest podczas uwalniania go z odmętów dwunastnicy. Nawet nie spodziewacie się ile można na ten temat powiedzieć, a co dopiero napisać i ubrać w piękne słowa! Zapraszam.
czwartek, 8 maja 2014
Rybki też srają
Chlup! Do wody gówno wpada.
I ono wie, że tak wypada.
Jego brąz mnie przeraża i po nocach w myślach się powtarza.
Płyń balasku se do kanałku i obok Pawoniaka śmierdź jak łódź rybaka.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz